باسمه تعالی
1. بقا بر تقلید میت یک مسأله فقهی است که شخص یا باید در آن مجتهد باشد یا باید از مجتهد زنده تقلید کند.
2. در صورتی که اختلاف فتوی بین مجتهدان در مسایل محلّ ابتلا ـ هر چند به صورت اجمالی ـ معلوم باشد، لازم است مجتهدی که انسان از او تقلید می‌کند، اعلم باشد، مگر آن که فتوای غیر اعلم موافق با احتیاط باشد. 
3. مراد از اعلم، مجتهدی است که در هنگام اختلاف او با سایر مجتهدان در یک مسأله فقهی، رأی دیگران، به دلیل تعارض با رأی او، از نظر عقلا ارزش تخصصی خود را از دست بدهد. 
4. اگر هیچ‌یک از مجتهدان چنین برتری‌ای نداشته باشند، از هر یک از مجتهدان طراز اوّل می‌توان تقلید کرد.
5. معمولا در یک زمان یک فرد اعلم با این شرایط یافت نمی شود، بلکه گروهی از مجتهدان هستند که نسبت به دیگران أعلم و نسبت به یکدیگر مساوی محسوب می شوند و تقلید از هر یک از آنها جایز است.