باسمه تعالی 

این مسائل را از رساله معظم له مطالعه فرمایید: 

مسأله 1684. اگر جنب عمداً در ماه رمضان تا اذان صبح غسل نکند روزه‌اش باطل است و کسی که وظیفه‌اش تیمم است و عمداً تیمم نکند، روزه‌اش نیز باطل است و حکم قضای ماه رمضان بعداً خواهد آمد.
مسأله 1685. در غیر روزه ماه رمضان و قضای آن از اقسام روزه‌های واجب و مستحب اگر جنب عمداً تا اذان صبح بر حال جنابت باقی بماند، می‌تواند آن روز را روزه بگیرد.
مسأله 1686. کسی که جنب است می‌خواهد روزه ماه رمضان یا قضای آن را بگیرد، چنانچه عمداً غسل نکند تا وقت تنگ شود، معصیت کرده، ولی می‌تواند با تیمم روزه بگیرد و صحیح است.
مسأله 1687. اگر جنب در ماه رمضان غسل را فراموش کند و بعد از یک روز یادش بیاید، باید روزه آن روز را قضا کند و اگر بعد از چند روز یادش بیاید، باید روزه هر چند روزی را که یقین دارد جنب بوده، قضا کند؛ مثلًا اگر نمی‌داند سه روز جنب بوده یا چهار روز، باید روزه سه روز را قضا کند.
مسأله 1688. کسی که در شب ماه رمضان برای هیچ‌کدام از غسل و تیمم وقت ندارد، اگر خود را جنب کند، روزه‌اش باطل است و قضا و کفاره بر او واجب می‌شود، ولی اگر برای تیمم وقت دارد، چنانچه خود را جنب کند، با تیمم روزه او صحیح است، ولی گناه کار است.
مسأله 1689. اگر گمان کند که به اندازه غسل وقت دارد و خود را جنب کند و بعد بفهمد وقت تنگ بوده، چنانچه تیمم کند، روزه‌اش صحیح است.
مسأله 1690. کسی که در شب ماه رمضان جنب است و می‌داند که اگر بخوابد تا صبح بیدار نمی‌شود، نباید بخوابد و چنانچه بخوابد و تا صبح بیدار نشود، روزه‌اش باطل است و قضا و کفاره بر او واجب می‌شود.
مسأله 1691. هر گاه جنب در شب ماه رمضان بخوابد و بیدار شود، اگر احتمال بدهد که اگر دوباره بخوابد، بیدار می‌شود برای غسل، می‌تواند بخوابد.
مسأله 1692. کسی که در شب ماه رمضان جنب است و می‌داند یا احتمال می‌دهد که اگر بخوابد پیش از اذان صبح بیدار می‌شود، چنانچه تصمیم داشته باشد که بعد از بیدار شدن غسل کند و با این تصمیم بخوابد و تا اذان خواب بماند، روزه‌اش صحیح است.
مسأله 1693. کسی که در شب ماه رمضان جنب است و می‌داند یا احتمال می‌دهد که اگر بخوابدپیش از اذان صبح بیدار می‌شود، چنانچه غفلت داشته باشد که بعد از بیدار شدن باید غسل کند، در صورتی که بخوابد و تا اذان صبح خواب بماند، روزه‌اش صحیح است.
مسأله 1694. کسی که در شب ماه رمضان جنب است و می‌داند یا احتمال می‌دهد که اگر بخوابد پیش از اذان صبح بیدار می‌شود، چنانچه نخواهد بعد از بیدار شدن غسل کند، یا تردید داشته باشد که غسل کند یا نه، در صورتی که بخوابد و بیدار نشود باید روزه آن روز را تمام کند و قضا و کفاره بر او لازم است.
مسأله 1695. اگر جنب در شب ماه رمضان بخوابد و بیدار شود و بداند یا احتمال دهد که اگر دوباره بخوابد پیش از اذان صبح بیدار می‌شود و تصمیم هم داشته باشد که بعد از بیدار شدن غسل کند، چنانچه دوباره بخوابد و تا اذان بیدار نشود، باید روزه آن روز را تمام کند و سپس آن را بعد از رمضان قضا کند و هم چنین است اگر از خواب دوّم بیدار شود و برای مرتبه سوم بخوابد و کفاره بر او واجب نمی‌شود.
مسأله 1696. خوابی را که در آن محتلم شده، نباید خواب اول حساب کرد؛ بلکه اگر از آن خواب بیدار شود و دوباره بخوابد خواب اول حساب می‌شود.
مسأله 1697. اگر روزه دار در روز محتلم شود، واجب نیست فوراً غسل کند و همان طور که قبلاً بیان شد (مسأله 1658)، می‌تواند بول کند و به دستوری که در مسأله 86 گفته شد، استبراء کند؛ هر چند می‌داند به واسطه آن، باقی مانده منی از مجری بیرون می‌آید، حتّی اگر غسل کرده باشد، این کار برای روزه‌اش ضرری ندارد، هر چند با خارج شدن باقی مانده منی از مجری، بنا بر احتیاط، باید مجدّداً غسل کند.
مسأله 1698. هر گاه در ماه رمضان بعد از اذان صبح بیدار شود و ببیند محتلم شده، اگر چه بداند پیش از اذان محتلم شده، روزه او صحیح است.
مسأله 1699. کسی که می‌خواهد قضای روزه رمضان را بگیرد، هر گاه تا اذان صبح جنب بماند، اگر چه از روی عمد نباشد روزه او باطل است.
مسأله 1700. کسی که می‌خواهد قضای روزه رمضان را بگیرد، اگر بعد از اذان صبح بیدار شود و ببیند محتلم شده و بداند پیش از اذان محتلم شده است، می‌تواند آن روز را به قصد قضای ماه رمضان روزه بگیرد.
مسأله 1701. اگر در روزه واجبی غیر روزه رمضان و قضای آن تا اذان صبح جنب بماند، روزه‌اش صحیح است؛ چه وقت آن معین باشد و چه نباشد.

مسأله 1702. اگر زن پیش از اذان صبح از حیض یا نفاس پاک شود و عمداً غسل نکند، یا اگر وظیفه او تیمم است،عمداً تیمم نکند، در روزه ماه رمضان، روزه‌اش باطل است و در غیر آن باطل نیست.

MAHDI, [02/03/1405 11:17 ق.ظ]
مسأله 1703. اگر زن پیش از اذان صبح از حیض یا نفاس پاک شود و برای غسل وقت نداشته باشد، چنانچه بخواهد روزه ماه رمضان یا قضای آن بگیرد، باید تیمم کند و روزه‌اش صحیح است و اگر بخواهد روزه مستحب یا روزه واجب، مثل روزه کفاره و روزه نذری، بگیرد، اگر چه بدون تیمم هم روزه‌اش صحیح است، ولی احتیاط مستحب آن است که تیمم کند.
مسأله 1704. اگر زن نزدیک اذان صبح از حیض یا نفاس پاک شود و برای هیچ‌کدام از غسل و تیمم وقت نداشته باشد، یا بعد از اذان بفهمد که پیش از اذان پاک شده، روزه‌اش صحیح است؛ خواه در روزه ماه مبارک رمضان باشد یا روزه واجب دیگری، وقت آن وسعت داشته باشد یا تنگ باشد، یا روزه مستحبی باشد؛ ولی احتیاط مستحب آن است که در روزه واجب که وقت آن وسعت دارد، به آن اکتفا نکند، مخصوصاً در روزه قضای ماه رمضان.
مسأله 1705. اگر زن بعد از اذان صبح از خون حیض یا نفاس پاک شود، یا در بین روز خون حیض یا نفاس ببیند، اگر چه نزدیک مغرب باشد، روزه او باطل است.
مسأله 1706. اگر زن غسل حیض یا نفاس را فراموش کند و بعد از یک روز یا چند روز یادش بیاید، روزه‌هایی که گرفته صحیح است.
مسأله 1707. اگر زن پیش از اذان صبح در ماه رمضان از حیض یا نفاس پاک شود و در غسل کردن کوتاهی کند و تا اذان غسل نکند و در تنگی وقت تیمم هم نکند، روزه‌اش باطل است؛ ولی چنانچه کوتاهی نکند، مثلًا منتظر باشد که حمام زنانه شود، اگر چه سه مرتبه بخوابد و تا اذان غسل نکند و در تنگی وقت تیمم کند، یا از تیمم هم عاجز باشد، روزه‌اش صحیح است.
مسأله 1708. همان گونه که در مسأله 440 بیان شد، بنا بر مشهور، روزه زن مستحاضه کثیره، در صورتی صحیح است که غسل نماز مغرب و عشای شبی که می‌خواهد فردای آن را روزه بگیرد، به جا آورد، و نیز در روز غسل‌هایی را که برای نمازهای روز واجب است، انجام دهد، ولی بعید نیست که در صحّت روزه‌اش، غسل شرط نباشد، هم چنان که بنا بر اقوی‌ در مستحاضه متوسّطه شرط نیست. 
مسأله 1709. کسی که مس میت کرده یعنی جایی از بدن خود را به بدن میت رسانده، می‌تواند بدون غسل مس میت روزه بگیرد و اگر در حال روزه هم میت را مس کند، روزه او باطل نمی‌شود.