باسمه تعالی
1. مقصود از وطن در مسئله قصر نماز، شهری است که فرد در آن مسافر محسوب نشود.
2. فردی که در همه شهرهای ایران مسافر است اگر قصد کند در یک شهر ده روز بماند و تا قبل از خواندن یک نماز چهار رکعتی از قصدش برنگردد نمازش در آن شهر و هر جایی که فاصله‌اش کمتر از مسافت شرعی سفر باشد، تمام است، مگر آنکه از آن شهر به اندازه مسافتی که با اتوبوس بین‌شهری نیم روز طول می‌کشد (حدود ۳۵۰ کیلومتر) دور شود و دوباره قصد ماندن ده روز نداشته باشد.
3. فردی که بخواهد ده روز یا بیشتر در ایران بماند اما برای ماندن در یک شهر تصمیمی نگیرد، نمازش در طول سفر شکسته است.